در این روزها، در جمع که هستم خوبم.مرا رها نکنید، که در تنهایی همه چیز سیاه می شود و لبخندم محو. از جهان متنفر می شوم و از خودم گله مند. و از زندگی دل می کنم... آن وقت رنجورتر و احمق تر می شوم.
نگذارید این قدر افسرده باشم. کنارم باشید تا بگذرد این روزهای لعنتی. افسوس که بعید می دانم به این زودی ها تمام شود.
☆☆☆
آن قدر با هم برقصیم تا هیچ وقت تنها نشویم.
رقص - هنری ماتیس
برچسب: تنهایی,تنهایی لیلا,تنهایی پر هیاهو,تنهایی شعر,تنهایی یعنی,تنهایی عکس,تنهایی من و خدا,تنهایی بهتره,تنهایی به انگلیسی,تنهایی دم مرگ,
نویسنده: اشکان رستمیان
تاريخ: شنبه
3 مهر
1395 ساعت: 10:44